Muzyczna Francja

NAUKA PRZEZ ZABAWĘ

MUZYCZNA FRANCJA

MUZYCZNA FRANCJA

Wymowa francuska


Wymowa francuska często sprawia trudność osobom początkującym. Wymowa jednej ze zgłosek występujących w , zgłoska [y], która nie funkcjonuje w języku polskim, może być całkiem przyjemna i sexy. 

Jak ją wymawiać? 

Wymowa francuska. Litera „u”, czyli [y] Na początek podkreślę, że tej zgłoski nie ma w języku polskim. Zgłoskę tę wymawiamy w języku francuskim, gdy pojawia się litera u lub û, ü oraz gdy przed nią występuje spólgłoska. Fonetycznie zaś zapisujemy ją tak: [y]. Dzisiaj jednak skupimy się na literze „u” bez akcentu (jednak gdy będziecie mieli do czynienia z dwiema pozostałymi, to już wiecie, że wymawia się tak samo).


Zgłoskę tę wymawiamy w wyrazach takich jak: voiture, bu, super. Co robić z ustami, by wymówić tę literę? Jak już wcześniej powiedziałem tej zgłoski nie ma w języku polskim, dlatego sposób jej wymawiania wyjaśnię Wam w sposób przejrzysty oraz zrozumiały dla polskojęzycznej osoby. 1. 

Wymów literę „i” w sposób wyraźny, otwierając szeroko usta (tak jakbyś się lekko uśmiechał/a).
2. Następnie wymów polską literę „u”, robiąc tzw. „dziubek” z ust.
3. Zgłoskę francuską [y] uzyskujemy w następujący sposób: najpierw wymawiamy literę „i” i nie przerywając następnie przesuwamy powoli nasze usta jak do wymawiania polskiego „u”. 

Czyli język trzymamy jak do litery „i”, a usta jak do litery „u”.
4. Idź i stań przed lustrem i popatrz jak układają się Twoja usta i wymów francuskie [y].
5. 

Dlatego, tak na szybko mówi się, że zgłoska francuska [y], jest to zgłoska między polskimi literami „i” oraz „u”.

Kolory po francusku 

 Oto kolory po francusku, w formie podstawowej, czyli w rodzaju męskim liczby pojedynczej. 

 LA COULEUR – kolor bleu – niebieski
rouge – czerwony
vert – zielony
noir – czarny
blanc – biały
gris – szary
jaune – zółty
orange – pomarańczowy
violet – fioletowy
marron – brązowy
rose – różowy
beige – beżowy
bleu foncé – granatowy (ciemny niebieski)
bleu clair – jasny niebieski kolor + foncé – ciemny kolor, czyli jeśli chcemy powiedzieć np.”ciemny zielony”, to do koloru „vert” dorzucamy słówko „foncé”.
kolor + clair – jasny kolor, czyli jeśli chcemy powiedzieć np.”jasny zielony”, to do koloru „vert” dorzucamy słówko „clair”. 

 Jeśli chodzi o urodę, np. włosy, to: blond / blonde – blond
brun / brune – brunet
châtain / châtaine – szatyn


Kolory są przymiotnikami, a przymiotniki w języku francuskim, tak samo jak w języku polskim, uzgadniamy – co do rodzaju (męski, żeński) i liczby (pojedyncza, mnoga).

1. Ogólna zasada tworzenia rodzaju żeńskiego: rodzaj żeński danego przymiotnika w języku francuskim tworzymy poprzez dodanie literki „e” na końcu tego przymiotnika. 2. Niektóre kolory, to znaczy te, które w rodzaju męskim kończą się na „e” – w rodzaju żeńskim mają taką samą formę.
3. Ogólna zasada tworzenia liczby mnogiej: liczbę mnogą danego przymiotnika tworzymy poprzez dodanie literki „s” na końcu tego przymiotnika.
4. Wyjątki 

1) kolory pochodzące od słów takich jak owoce, minerały nie uzgadniamy w ogóle (ani rodzaj żeński, ani liczbę mnogą), np. orange. 

2) kolory takie jak kolor ciemny/kolor jasny również nie uzgadniamy w ogóle, np. bleu foncé. Oto tabelka, który przedstawia JASNO I WYRAŹNIE podstawowe kolory, ich formę we wszystkich rodzajach i liczbach. Liczba pojedyncza: rodzaj męski, rodzaj żeński. Liczba mnoga: rodzaj męski, rodzaj żeński.


Poniżej jednak, w formie pisemnej, przedstawiamy zasady czytania kolorów:


1) bleu, rouge, noir, jaune, rose – wymawiamy we wszystkich rodzajach i liczbach identycznie.

2) – vert, blanc, gris, violet (rodz. męski) – w liczbie mnogiej wymawiamy tak samo jak w liczbie pojedynczej
– verte, blanche, grise, violette (rodz. żeński) – w liczbie mnogiej wymawiamy tak samo jak w liczbie mnogiej.

3) pozostałe kolory czytamy w każdej formie tak samo (gdyż pisze się tak samo).