Muzyczna Francja

NAUKA PRZEZ ZABAWĘ

MUZYCZNA FRANCJA

MUZYCZNA FRANCJA

Alfabet


Na początek przypomnę, że alfabet francuski jest oczywiście dość podobny do alfabetu polskiego, jednak oczywiście nie ma w nim polskich znaków. Jeśli chodzi o wymowę jest trochę inaczej, jednak część liter wymawiamy podobnie jak w języku polskim. 

Szczegóły poniżej. Jeśli chcesz przypomnieć sobie liczebniki to zapraszam na jedną z moich lekcji: liczebniki francuskie z wymową. Oto litery języka francuskiego, wraz z komentarzem i porównaniem do języka polskiego. 

Po przeczytaniu przesłuchaj koniecznie piosenkę i zwróć uwagę jak poszczególne litery są wymawiane przez Francuza.

A – wymawiamy tę literę szeroko, opuszczając żuchwę szerzej niż w języku polskim.


B – wymawiamy jako „be”, z tym że to „e” wymawiamy inaczej niż w języku polskim: usta szeroko, troszkę do tyłu, język kładziemy płasko, jak przy polskim „e” i wymawiamy francuskie „e” zamknięte („e” fermé).


C – wymawiamy jako „se”


D – wymawiamy ją jako „de”


E – to „e” wymawiamy jako zamknięte: wygląda to tak, że usta wystawiamy lekko do przodu a następnie wymawiamy „e” (patrz filmik poniżej).


F – wymawiamy jako „ef”


G – wymawiamy jako „że”


H – wymawiamy jako „asz”


I – wymawiamy jak w języku polskim, z tym ze usta otwieramy szeroko (jakbyśmy się uśmiechali).
J – wymawiamy jako „żi”


K – wymawiamy jako „ka”


L – wymawiamy jako „el”


M – wymawiamy jako „em”


N – wymawiamy jako „en”


O – wymawiamy trochę inaczej jak polskie „o”. Otóż usta ustawiamy jak do „u” (tzw. dziubek) a następnie wymawiamy zwykłe „o”. W rezultacie uzyskujemy takie zamknięte „o”.


P – wymawiamy jako „pe”


Q – wymawiamy jako [ky], czyli „k” plus francuska zgłoska [y], którą omówiłem tutaj: wymowa francuska.


R – wymawiamy jako „er”. „R” francuskie – czyli „r” gardłowe. Na początek spróbuj je uzyskać w następujący sposób: zrób tak, jak robisz gdy płuczesz gardło jakimś płynem, zaczynij wymawiać literę „e” i przechodź do litery „r”. Następnie to „r” odpowiednio „zmiękcz”, delikatnie i subtelnie. Jeśli nie potrafisz teraz tego uzyskać, to nie przejmuje się, gdyż przyjdzie to z czasem.:-)


S – wymawiamy jako „es”


T – wymawiamy jako „te”


U – tutaj znajdziesz wymowę.


V – wymawiamy jako „we”


W – zapisujemy jako „double v”, a wymawiamy jako „dubl ve”.


X – wymawiamy jako „iks”


Y – wymawiamy jako „igrek”


Z – wymawiamy jako „zed”.

Kolory po francusku 

 Oto kolory po francusku, w formie podstawowej, czyli w rodzaju męskim liczby pojedynczej. 

 LA COULEUR – kolor bleu – niebieski
rouge – czerwony
vert – zielony
noir – czarny
blanc – biały
gris – szary
jaune – zółty
orange – pomarańczowy
violet – fioletowy
marron – brązowy
rose – różowy
beige – beżowy
bleu foncé – granatowy (ciemny niebieski)
bleu clair – jasny niebieski kolor + foncé – ciemny kolor, czyli jeśli chcemy powiedzieć np.”ciemny zielony”, to do koloru „vert” dorzucamy słówko „foncé”.
kolor + clair – jasny kolor, czyli jeśli chcemy powiedzieć np.”jasny zielony”, to do koloru „vert” dorzucamy słówko „clair”. 

 Jeśli chodzi o urodę, np. włosy, to: blond / blonde – blond
brun / brune – brunet
châtain / châtaine – szatyn


Kolory są przymiotnikami, a przymiotniki w języku francuskim, tak samo jak w języku polskim, uzgadniamy – co do rodzaju (męski, żeński) i liczby (pojedyncza, mnoga).

1. Ogólna zasada tworzenia rodzaju żeńskiego: rodzaj żeński danego przymiotnika w języku francuskim tworzymy poprzez dodanie literki „e” na końcu tego przymiotnika. 2. Niektóre kolory, to znaczy te, które w rodzaju męskim kończą się na „e” – w rodzaju żeńskim mają taką samą formę.
3. Ogólna zasada tworzenia liczby mnogiej: liczbę mnogą danego przymiotnika tworzymy poprzez dodanie literki „s” na końcu tego przymiotnika.
4. Wyjątki 

1) kolory pochodzące od słów takich jak owoce, minerały nie uzgadniamy w ogóle (ani rodzaj żeński, ani liczbę mnogą), np. orange. 

2) kolory takie jak kolor ciemny/kolor jasny również nie uzgadniamy w ogóle, np. bleu foncé. Oto tabelka, który przedstawia JASNO I WYRAŹNIE podstawowe kolory, ich formę we wszystkich rodzajach i liczbach. Liczba pojedyncza: rodzaj męski, rodzaj żeński. Liczba mnoga: rodzaj męski, rodzaj żeński.


Poniżej jednak, w formie pisemnej, przedstawiamy zasady czytania kolorów:


1) bleu, rouge, noir, jaune, rose – wymawiamy we wszystkich rodzajach i liczbach identycznie.

2) – vert, blanc, gris, violet (rodz. męski) – w liczbie mnogiej wymawiamy tak samo jak w liczbie pojedynczej
– verte, blanche, grise, violette (rodz. żeński) – w liczbie mnogiej wymawiamy tak samo jak w liczbie mnogiej.

3) pozostałe kolory czytamy w każdej formie tak samo (gdyż pisze się tak samo).